அமைதி

ஊரெங்கும் பசுமை பூத்திருக்க
அந்தியில் ஆம்பல் மணம்வீச
கார்மேகம் தெளித்த மழைச்சாரலில்
மண்வாசம் மணம் வீச
சாரலோடு வந்த தென்றலும்
தென்றலோடு வந்த மலர்வாசதையும்
மழை பொழிய காத்திருக்கும் வானத்தையும்
மேல்நோக்கி பார்த்த ஈழமைந்தனின்
கண்இமை கீழ் அசைவதற்குள்
வானத்தை பீறிட்டது இடிமுழக்கம்
மழை நீரை எதிர்பார்த்த அவன் கண்களுக்கு
பொழிந்தது நீர்மழையல்ல தீமழை
கார்மேகம் தெளித்ததோ தோட்டாக்களை
தென்றல் அனலாய் வீசியது
மண்வாசமோ ரத்தவாடையாய் மாறியது
தமிழன் நெற்றி வியர்வை காய்வதற்குள்
மண்ணில் குருதி உறைந்துபோனது
வானமும் அவனுக்கு பொய்த்தது
இறுதியாக அவன் உறங்கியது
அன்று முன் தினமே
மறுமுறை இமைகள் சேர்ந்தால்
மீண்டும் பிரியாது
"அமைதி வேண்டி"
அமைதியாய் வாழ்ந்த கிராமம்
உண்மையில் அமைதியாய் காட்சியளித்து
"இங்கே அமைதி அமைதியானது"